Ypres Countdown 2018: #1 Een topfavoriet

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 1 brengen we u: een topfavoriet, met Kevin Abbring, Bryan Bouffier en Thierry Neuville.

Zonder problemen wordt dit het podium, en zelfs in die volgorde, maar Ieper blijft Ieper en een foutje is snel gemaakt. Vraag het maar aan onze WK-leider.

Laten we even beginnen met Kevin Abbring. De Nederlander heeft alles in huis om straks zichzelf op te volgen. Hij verbaasde vorig jaar vriend en vijand door met de Peugeot 208 R5 de rally te winnen. Wat er onder de motorkap – of tussen de oren van de Nederlander – stak is nog steeds onduidelijk, want het blijft verwonderlijk dat Abbring twee maanden later op soortgelijk parcours het tempo van Vincent Verschueren in de Omloop van Vlaanderen niet kon volgen. Maar de Nederlander klaarde de klus en maakte in één klap zijn seizoen en dat van Peugeot goed.

DSC_5248

Dit jaar richtte hij zich met zijn co-rijder en recordkampioen Pieter Tsjoen op enkele manches in WRC2, maar veel succes leverde hem dat nog niet op. Abbring verviel wat in oude gewoontes door foutjes te maken en illustreerde opnieuw waarom hij zijn zitjes binnen een fabrieksteam in het WRC steeds weer verloor. Als Abbring hoopte om zich via enkele WRC2-wedstrijden terug in de gratie van een team rijden dan is dat niet goed gelukt met twee opgaves door zijn schuld in Monte-Carlo en Zweden. Portugal werd dan weer een calvarietocht waar hij aan de lopende band lek reed op een kapotgereden parcours.

Maar Abbring blijft Abbring, en zonder meer één van de snelste rallypiloten van deze aardbol, en met de C3 R5 krijgt hij in principe een betere wagen onder zijn gat dan vorig jaar. Dus Abbring moet zonder meer in staat zijn om opnieuw een gooi te doen naar winst. Het enige waar we een beetje aan twijfelen is de betrouwbaarheid van de C3, waar we ook al naar verwezen toen we Kevin Demaerschalk voorstelden. Eén ding speelt in het voordeel: het belooft niet te warm te worden, wat toch minder belastend is voor man en machine.

DSC_5176Als Abbring wil winnen dan zal hij wel moeten rekening houden met Bryan Bouffier. Het is simpel als we de statistieken van de jongste jaren erop naslaan: wie voor Bouffier eindigt, wint. De Fransman werd in de jongste vijf jaar al drie keer tweede, en mag dus terecht de Poulidor van Ieper genoemd worden. Vorig jaar leek hij er ontzettend dichtbij, tot hij iets te hard over een jump in Kemmel ging. Een jump waar weinig te winnen, maar vooral veel te verliezen valt. Dat is wel gebleken.

Dit jaar komt hij als leider in het Franse kampioenschap naar de Westhoek, en dat wil toch wat zeggen want het kampioenschap bij onze zuiderburen is om duimen en vingers af te likken dit jaar. Bouffier won met een Hyundai i20 R5 de twee laatste manches in Antibes en in de Vogezen, en lijkt dus klaar om opnieuw een poging te wagen om eindelijk eens helemaal boven op het eindschavot te staan. De 39-jarige Bouffier lijkt van Ieper een obsessie te hebben gemaakt, en erg vinden we dat niet wat de Fransman is en blijft een welgekomen attractie.

Maar uiteraard is er eigenlijk maar één topfavoriet en dat is Thierry Neuville. Een WK-leider in de Westhoek, du jamais vu.

Echter, ook vorig jaar dachten we dat er niets zou te doen zijn aan de drievoudige vice-wereldkampioen maar de Oostkantonner miskeek zich op Dikkebus en hertekende zijn Hyundai van : ) en ; p naar : ( en :°(.

DSC_5305En toch blijft de Oostkantonner de enige, echte topfavoriet. Toen Abbring en Bouffier vorig jaar om elke seconde streden wist Neuville op zaterdag de ene na de andere besttijd te rijden (hij reed zeven scratches op zaterdag). Ook hield de Hyundai het voorbeeldig uit.

Bovendien denken we dat Neuville met een iets andere ingesteldheid naar Ieper afzakt. Vorig jaar was Ieper misschien teveel een tussendoortje en een verplicht nummertje, gepropt tussen Sardinië en Polen. Dit jaar is Polen weggevallen en kan Neuville zich dus volledig focussen op de Ypres Rally. We achten het echt onwaarschijnlijk dat Neuville twee jaar op rij in de fout gaat. We gaan er ook van uit dat die Hyundai opnieuw geen krimp geeft. Waarom zouden we ook? Op internationaal niveau is gebleken dat Hyundai een goed, betrouwbaar product heeft afgeleverd.

Dus…

Dat samen zorgt er voor dat we met enige overtuiging de naam van de winnaar al op het palmares durven bijschrijven.

Rest ons nog de zedenpreker uit te hangen en op te roepen om het veilig en proper te houden.

 

Advertenties

Ypres Countdown 2018: #2 Een titelkandidaat

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 2 brengen we u: een titelkandidaat, met Kris Princen en Vincent Verschueren.

DSC_3878Vincent Verschueren zakt naar de Ypres Rally af als de leider in het Belgische kampioenschap. De Oost-Vlaming verdedigt er straks vier schamele puntjes op Kris Princen. Omdat Ieper misschien wel een cruciale rol kan spelen voor het verdere verloop van het BK zal er fel gestreden worden tussen de twee titelkandidaten, en die strijd kan hen wel heel ver brengen. Het niveau dat de twee de jongste twee jaar lieten zien, ligt verdomd hoog. Je moet al van internationale klasse kunnen getuigen om dit duo vooraf te gaan.

Tot voor enkele jaren had Verschueren maar een matige relatie met de Rally van Ieper. De Oost-Vlaming slaagde er bij de moderne wagens maar niet in om aan de finish te komen, maar in 2015 eindigde hij plots op het podium. Ook in 2016 leek hij op weg naar een podiumplaats tot hij bevangen werd door giftige dampen in de wegen en op de slotproef nog terugviel. Vorig jaar knoopte hij opnieuw aan met een podiumplaats. Hoewel Verschueren nooit leek mee te doen voor de overwinning hield hij zijn tegenstanders toch ontzettend lang binnen schot. Uiteindelijk eindigde hij op ruim een tiende per kilometer van de winnaar (als we die gecontroleerde slotproef even wegdenken). We menen dat Verschueren dit jaar nog gegroeid is, dus als hij de kloof nog kleiner kan houden dan krijgen we misschien een andere rally. Maar Verschueren zal vooral met de BK-punten in het hoofd zitten.

DSC_3789Kris Princen bleef vorig jaar heel lang in de buurt van Verschueren tot hij zaterdagmiddag teruggeslagen werd en uiteindelijk nog moest knokken om een achtste plaats uit de brand te slepen. Princen heeft het begin dit jaar verdomd moeilijk gehad met Verschueren, tot hij in Tielt kon beroep doen op een betere motor. Toen ze in Bocholt terug met gelijke wapens streden bleven de kemphanen weer in elkaars buurt, als vanouds.

Dat zal wellicht in Ieper niet anders zijn. Princen kan inmiddels ook al flink teren op zijn ervaring – hij rondde vorig jaar de kaap van de 20 deelnames – , zal zich niet vergalopperen en vooral rijden met een telraam in de wagen. Verschueren niet laten uitlopen in de BK-stand, dat zal wellicht het enige doel zijn.

Misschien is het jammer dat beide heren een hoger doel in hun achterhoofd moeten houden. We zouden zowel Verschueren als Princen graag eens volledig bevrijd de strijd om de overwinning zien aangaan.

Ypres Countdown 2018: #3 Een Waal

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 3 brengen we u: een Waal, met Adrian Fernémont en Cédric Cherain.

Hermen Kobus gaf het na de Ypres Rally van vorig jaar al aan. Het niveau in België is er absoluut niet minder op geworden. Integendeel. Vooral Princen en Verschueren hebben elkaar naar een topniveau gebracht. Je moet dus al van goede huize zijn wil je meegaan met hen.

Gelukkig zijn er twee die dat kunnen.

De eerste is Adrian Fernémont die we toch wel de revelatie van het jaar mogen noemen. Allé, revelatie is misschien veel gezegd. Eerder de bevestiging van iets dat we al tien jaar zien, namelijk dat de Waal, nog altijd geen 30 jaar, enorm snel is en dat hij niemand moet vrezen. Dat toonde hij dit jaar zowel in Spa als in de Wallonie, waar hij zich met winst en een podiumplaats heel even opwierp als outsider voor de titel. Een spijtige opgave in de Sezoensrally, maakte echter abrupt een einde aan die ambitie, maar dat Fernémont zowel in Bocholt als in Ieper starten toont aan dat er ook in zijn entourage heel wat geloof wordt gekoesterd in het kunnen van hun poulain.

Dat mag ook wel, want Fernémont toont al sinds 2012 zijn talent in de Fiesta Trophy. Toen was er nog een echte jongerentrophy en Fernémont toonde zich al op het voorplan toen die cup nog hoogdagen beleefde, ondanks zijn geringe ervaring op dat moment.

DSC_0652

Fernémont toefde veel te lang rond in die Fiesta R2. Het zag er niet meer naar uit dat hij nog een stap hogerop zou zetten. Geen schande, de poel sterke Waalse jongeren was enkele jaren geleden nog vrij omvangrijk, en als er moet gehengeld worden naar fondsen dan kom je snel in dezelfde vijver terecht. (Lees misschien nog eens onze

nominatie voor de Sandropov Award van vorig jaar). Maar kijk, in 2016 proefde hij alsnog van een R5-wagen en liet zich meteen opmerken. Vorig jaar kende dat project een vervolg en vooral in de Condroz verbaasde hij vriend en vijand door zelfs kort even de kop te nemen. Fernémont leek zelfs nog een rolletje te gaan spelen in het kampioenschap toen hij het Verschueren nog moeilijk maakte tot op het einde.

En dit jaar was er dus die overwinning in Spa.

Fernémont kan en mag hoog mikken in Ieper. De rally is hem absoluut niet vreemd en hij reed al enkele degelijke resultaten. Geloof het of niet, maar hij werd in 2016, 2015 en 2014 drie keer 23ste in de Fiesta. Slecht mogen we dat niet noemen. Als hij in de buurt blijft van de protagonisten van het lopende BK dan moet hij in staat zijn om dicht te eindigen. Echter, we zijn niet blind, en geven toe dat Fernémont zal moeten rekenen op enkele uitvallers.

dsc_6826Net zoals die andere Waal: Cédric Cherain. Volgens de laatste berichten zou hij starten in een Skoda Fabia R5 en dan mag hij het podium ambiëren. Als hij start in een Ford Fiesta, dan moeten we hopen dat een goede Fiesta is, en niet zo eentje als in Spa.

Cherain blijft een rare vogel. De ene keer is hij niet te volgen, een andere keer oogt het allemaal nogal slap en veel andere keren eindigt zijn wedstrijd naast de baan. Maar het blijft wel een dijk van een piloot. Herinner u de wedstrijden met die vreemde Renault Mégane waarmee hij ooit eens tweede reed in de EBR, of zijn Franse uitstapjes met de Peugeot 208 R2, waar hij zelfs in het spoor kroop van Kevin Abbring en Stéphane Lefebvre.

Vorig jaar nam hij niet deel in Ieper, het jaar ervoor eindigde zijn rally op de enige natte strook van het hele parcours en in 2015 kende hij motorpech. Maar in 2014 werd hij wel knap en totaal onverwacht tweede na een feilloos parcours. Cherain geeft dus de sleutel tot succes in Ieper al gevonden. Hopelijk weet hij nog waar hij ‘m gelegd heeft.

 

Ypres Countdown 2018: #4 Een buitenlander

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 4 brengen we u: een buitenlander, met Hermen Kobus en Ole Christian Veiby.

Niet dat Britten geen buitenlanders zijn, maar in deze hebben we het over een Nederlander en een Noor.

DSC_5055De Nederlander, we hebben het uiteraard over Hermen Kobus, verkeert in goede doen na zijn zege in de ELE waar hij op één na alle besttijden reed. Niet dat het niveau heel hoog is maar met Bob De Jong, Jim Van den Heuvel en Mats Van den Brand stonden toch enkele snelle mannen aan de start. Eerder dit jaar werd hij vierde in de Duitse manche Rund um die Sülinger Bärenklau, die meetelt voor de Benelux Trophy, iets waar Kobus zijn zinnen lijkt op te zetten. God weet waarom.

Vorig jaar wist Kobus niet bepaald te overtuigen. Hij opende met een uitermate povere 20ste tijd en klom op regelmaat op, zonder echt op te vallen. Uiteindelijk werd hij nog vijfde. Veel hoger mag Kobus niet mikken. De Kobus van 2015, die overtuigend de EBR wist te winnen, lijkt niet meer.

De Nederlander vergaloppeerde zich door op Europees niveau te willen acteren maar met twee misstappen, in Gran Canaria en de Barum, moest hij daar schoorvoetend op terugkeren. Dit jaar lijkt er opnieuw meer “drive” te zitten in Kobus, maar meegaan met de beste Belgen, dat zal toch niet lukken.

Met Ole Christian Veiby hebben we toch een ster aan de start. Een kleine, jonge ster, maar toch een ster. De Noor zorgt zonder één meter te rijden voor heel wat kleur aan deze 54ste editie.

De 21-jarige Veiby (hij wordt er komende zaterdag 22) komt hier asfaltkilometers maken en dat is nodig, want zijn ervaring op tarmac is tot dusver eerder beperkt. We zien Veiby dan ook niet meteen meestrijden voor de knikkers, en zelfs niet voor het podium.

DSC_1028Anderzijds, de Noor is en blijft een talent en kan verrassen. Hij is ook het niveau van WRC2 gewend en daar is de tegenstand toch ook niet min. Veiby zakt af met een tweede plaats op Sardinië op zak, maar eigenlijk overklaste hij de tegenstand en zou hij zonder mechanische problemen met sprekend gemak gewonnen hebben.

Voor wie hem nog niet kent of twijfelt aan zijn kunnen, blikken we graag nog eens terug op zijn prille carrière. Na twee jaar rondhotsen in Noorwegen proefde hij in 2014 voor het eerst van het WRC met de DS3 R3. In 2015 werd hij vice-kampioen in WRC3 en vice-juniorkampioen na overwinningen in Zweden en Wales. In 2016 leek hij dat niveau al ontgroeid en proefde daarom van de Skoda Fabia R5. In  2017 reed hij heel wat koersen, waaronder een pak in het Asian Pacific Kampioenschap, waar hij ook vice-kampioen werd. Onderweg won hij zijn eerste WRC2-wedstrijd in Polen. Dit jaar is hij voorlopig derde in WRC2 en bij afwezigheid van Pontus Tidemand in Sardinië, overvleugelde hij daar, zoals gezegd, het ganse pak, al was de tegenstand misschien iets minder.

Met zijn start in Ieper, lijkt Skoda heel wat vertrouwen te tonen in de jonge Noor. Ze willen hem duidelijk klaarstomen voor het grotere werk. Daarop zal Veiby wellicht nog even moeten wachten, want met onder meer Tidemand en Kalle Rovanperä, die we zó graag eens in Ieper hadden gezien, staan er nog enkelen voor hem in de wachtrij. De Noor heeft echter zijn leeftijd mee en kan de komende jaren in de warme schoot van Skoda (en misschien Volkswagen) ervaring opdoen. Daar is hij in ieder geval nu al mee bezig, met straks de ontdekking van West-Vlaams, genadeloos asfalt.

Ypres Countdown 2018: #5 Nog een Brit

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 5 brengen we u: nog een Brit, met Matt Edwards, Keith Cronin en Rhys Yates. Toevallig ook de top drie in het Britse BRC.

DSC_4978Laten we even beginnen met Edwards omdat we die toch het minst hoog inschatten in dit triolet. Dat doen we op basis van zijn prestaties vorig jaar in Ieper. Edwards wist zich maar net in de top tien te plaatsen, maar de Brit toonde wel een groot aanpassingsvermogen. De openingsfase oogde nogal aarzelend maar al snel klokte hij enkele chrono’s in de top tien. Op zaterdag een zelfde stramien toen hij de proeven van de tweede dag ontdekte, maar na de middag ging het een pak beter. Aangezien hij nu een jaartje ervaring heeft moet hij in staat zijn om dit jaar vanaf het begin mooie tijden te klokken. Edwards was één van die namen die ons opviel, vooral door een leuke, spectaculaire stijl.

Zijn progressie vorig jaar is maar één van de redenen waarom we Edwards deze keer zo hoog inschatten. Vorig jaar, na de Ypres Rally werd hij nog tweede in de Manx – ook op asfalt dus – en de belangrijkste reden waarom we hem zo hoog noteren is dat de 33-jarige straks als leider in het Britse kampioenschap afzakt naar Ieper, en dat wil toch iets zeggen. Hij heeft iets mee van een laatbloeier. Hij nu pas begint te oogsten. Wie snelste Brit wil zijn in de Ypres Rally zal zeker rekening moeten houden met deze man.

DSC_5276Ook Keith Cronin moet in staat zijn om een top vijf-notering uit de brand te slepen. Vorig jaar werd hij bij zijn debuut zevende en eerste Brit, en dus ook winnaar van de Tony Pond Award. In Ieper legde hij meteen ook de basis voor een nieuwe nationale titel. Net als Edwards kan hij teren op zijn ervaring van vorig jaar. In 2017 opende hij met een vierde tijd, om daarna wat terug te vallen. Hij toonde daarmee wel aan dat de snelheid er is, en als hij de lijn van op Zonnebeke wat kan doortrekken dan behoort een goede eindnotering absoluut tot de mogelijkheden.

Om de vergelijking met Edwards nog wat groter te maken geven we nog mee dat Cronin de Manx vorig jaar won en dat hij dit jaar opende met een derde plaats in de Pirelli International Rally en dus derde staat in de stand.

Eén klein nadeel: het voordeel dat hij vorig jaar had door in Wervik te rijden heeft hij dit jaar niet. Echter, blijkbaar moest zijn deelname in de tabaksstad wijken voor een doorgedreven testsessie dus volledig onvoorbereid is de 31-jarige M-Sportrijder niet.

DSC_2520Besluiten doen we met een aanstormend talent waarmee we afgelopen weekend pas echt kennis maakten. Geef toe, vorig jaar zal hij u in Ieper niet echt opgevallen zijn, maar wat hij in Wervik liet zien was van een hoog niveau, een heel hoog niveau. Rhys Yates heeft op 21-jarige leeftijd hoge verwachtingen geschept.

Het was indrukwekkend hoe hij vorig weekend wegreed van de concurrentie, nog straffer dan wat Cronin het jaar voordien in de openingsfase liet zien. Yates degradeerde de tegenstand en toonde zich allerminst onder de indruk van het DS3 WRC-geweld van Kevin Demaerschalk. Als we de prestaties van Cronin bekijken van vorig jaar, lijkt warmdraaien in Wervik zeker een voordeel. Als hij dit tempo doortrekt, dan eindigt hij zeker heel dicht (als hij op de weg blijft).

Vorig jaar reed hij anonieme wedstrijd. Veel verder dan een 19de tijd kwam hij niet, (Ach, hij noteerde tenminste een tijd in de top 20) en besloot op de 24ste plaats. Hij werd later alsnog vierde in het Britse kampioenschap en maalde ondertussen al heel wat kilometers op asfalt. Hij opende zijn BRC dit jaar met een tweede plaats en mag dus als een outsider gerekend worden voor de titel.

Het is en het blijft moeilijk in te schatten met welke motivatie de Britten hier aan de start komen. Rijden ze voor de Britse punten of zitten er toch enkelingen tussen die het nodige eergevoel hebben en een mooie ereplaats ambiëren? Eén ding is zo goed als zeker. Van alle Britten die we opgelijst hebben, zal mogelijk de helft niet aankomen. De wegen en grachten blijven genadeloos en wie vorig jaar een goed resultaat reed, zal misschien net iets te voortvarend zijn dit jaar. In het verleden stond hier ooit eens een Brit die op een geweldige manier won bij zijn debuut, om het jaar erop zijn wagen compleet in de prak te rijden. Een gewoonte die hij later niet meer afleerde.

Ypres Countdown 2018: #6 Een Belgische importeur

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 6 brengen we u: een Belgische importeur, zijnde een Skoda, Peugeot en Citroën, ofte Sébastien Bédoret, Guillaume de Mévius en Kevin Demaerschalk.

Zeggen dat de merken amper nog iets inbrengen in de Belgische rallysport is verkeerd, ook al mag het uiteraard altijd meer zijn. In de Ypres Rally treden de vier grote merken die een R5-wagen hebben lopen (M-Sport en de Fiesta R5 even buiten beschouwing gelaten) in groot ornaat aan, elk met een jong talent.

DSC_4654Citroën brengt zelfs een gloednieuwe C3 R5 in stelling voor Kevin Demaerschalk, nog altijd maar 27 jaar. De jongste jaren zorgde de Ypres Rally nog niet voor veel geluk. In 2016 begon hij met een lekke band, maar Demaerschalk schoof wel nog op tot plaats negen. Vorig jaar was hij misschien zelfs bezig aan één van zijn sterkste rally’s ooit. Hij stond zaterdag al zesde in een toen al aftandse DS3 R5, maar kort later begaf de stuurbekrachtiging. Het was meteen over en uit. Demaerschalk en Citroën in Ieper, het bleek nog geen goed huwelijk, want we herinneren ons ook een fikse tuimelperte met de DS3 R3, toen nog als RACB-pupil.

Echter, er zijn ook mooie herinneringen, zoals 2014, toen hij veertiende algemeen werd in een Peugeot 208 R2.

Van de drie namen die we hier voorstellen moet Demaerschalk, gezien zijn ervaring, in staat zijn om de bovenhand te halen. Echter, mogen we enkele vraagtekens plaatsen bij de betrouwbaarheid van de nieuwe Citroën C3 R5? Afgelopen weekend reden er drie rond, op Sardinië en in de Vogezen, en geen enkele haalde feilloos de finish.  Aan de performantie hoeven we minder te twijfelen. De rally’s waar de C3 de finish haalde (die blijven voorlopig in de minderheid), leverden ook een mooi resultaat op. Tweede in WRC2 in Corsica met Yoann Bonato, derde in Portugal met Stéphane Lefebvre en zelfs al een eerste algemene winst in Lyon-Charbonnières, ook met Bonato. De C3 is snel, Demaerschalk is snel, dat moet vonken geven, als de wagen het uithoudt.

DSC_5357Peugeot mag opnieuw rekenen op Guillaume de Mévius die na een moeilijke periode terug op het goede spoor zit. Niet dat het echt veel betekent, maar winnen in de ORC en tweede worden in Wervik, dat zijn resultaten waarmee je met vertrouwen naar Ieper mag trekken. Bovendien was de Mévius vorig jaar weergaloos in de Kattestad, waar hij zonder al te veel moeite eerste R2 werd.

De druk is met twee betere prestaties echter niet weg. De Mévius heeft in Ieper absoluut een goed resultaat nodig en blijft maar beter op de weg, na crashes in de Condroz, Spa, Wallonie en nog eentje tussenin op test.

Echter, bij Peugeot en bij de RACB moeten ze de ambities ook realistisch houden. Dat Kevin Abbring vorig jaar won, betekent niet dat die Peugeot 208 R5 een echte winnaarswagen is. Integendeel, de overwinning van Abbring mag een half mirakel genoemd worden. Ze mogen niet verwachten dat ze met de Mévius opnieuw op het podium klimmen.

Als de Mévius een correcte rally rijdt en kan aanleunen bij de top vijf, dan mag iedereen zich meer dan tevreden stellen en mag de Mévius met een degelijk zomerrapport uitkijken naar het najaar, misschien met een andere wagen?

DSC_1901Ook Skoda treedt aan, met Sébastien Bédoret. De Waal mocht begin dit jaar Achiel Boxoen vervangen bij het Tsjechische merk en doet dat eigenlijk met verve. 1. Met een podiumplaats in Tielt en de Sezoens rijdt hij resultaten en 2. hij doet dat op een verstandige manier, kalm beginnen om snel te eindigen.

DSC_2282

Als we even kijken naar zijn jongste resultaat, in de rally van Wervik, dan zien we dat hij in de tweede helft van de wedstrijd eigenlijk de snelste in koers was, op Rhys Yates na. Dat is best wel straf, als jonkie tegen dat sterke veld. Als Bédoret in Ieper eens een snelle start kan nemen, dan moet hij in staat zijn om de Mévius snel bij te benen en misschien zelfs te overtroeven, zeker in betere Skoda Fabia. En als hij de in de buurt kan blijven van de snelste Britten dan lijkt ons een plaatsje in de top zes niet onrealistisch.

Ook bij Skoda moeten ze het nodige realisme aan de dag leggen. Dat is niet simpel als je gewoon bent om jaren te domineren met Freddy Loix. Als ook Bédoret kan aanleunen tegen de top vijf ,en links een rechts een scherpe chrono kan laten noteren, dan moet Skoda zich daar absoluut tevreden mee stellen, zeker na een schamele 17de plaats vorig jaar, toen nog met Boxoen. Bédoret zit nog volop in een leerproces, en daar is nu eenmaal tijd voor nodig. Of Skoda nu echt een nieuw goudhaantje vast heeft, moet nog blijken. Misschien kan de Ypres Rally daar al antwoord op bieden.

Zowel Citroën, Peugeot als Skoda zouden zich tevreden moeten stellen met een zesde stek. Het zou betekenen dat de wagens het hebben uitgehouden en dat hun pupillen meer dan degelijk werk hebben geleverd. Méér mogen ze die gasten echt (nog) niet vragen.

Ypres Countdown 2018: #7 Een Brit

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 7 brengen we u: een Brit, of beter, twee Britten en een Ier: David Bogie, Martin McCormack en Sam Moffett.

DSC_2049

Even beginnen met David Bogie, die de meesten nu wel goed zullen kennen na de Rally van Wervik. De Brit besloot de rally als zesde, nadat hij nog in de laatste proef gepasseerd werd door Pieter-Jan-Michiel Cracco. We zien Bogie in de beginfase opnieuw sneller gaan dan Cracco, vandaar dat we hem een plaatsje hoger zetten.

Hij nam ook vorig jaar deel aan de Ypres Rally, maar veel voordeel zal hem dat niet opleveren, want op Langemark, de tweede proef op vrijdag, ging hij al zwaar van de baan. Als hij dit jaar opnieuw een rolletje wil gaan spelen in het Britse kampioenschap doet hij er maar beter aan goed te eindigen want hij heeft al een nulscore achter zijn naam, na een koprol in de eerste verreden manche. Bogie won wel al twee kleinere rally’s dit jaar, waarvan eentje waar hij alle besttijden nam en ene Rhys Yates op bijna anderhalve minuut reed.

DSC_4703Een soortgelijk verhaal bij Martin McCormack. Zijn avontuur vorig jaar eindigde net als dat van Bogie op Langemark, en net als zijn landgenoot naast de weg. McCormack gaf in extremis verstek voor de Rally van Wervik en begint dus qua ritme zeker met een lichte achterstand op zijn landgenoot, maar hij reed ook al twee keer uit in Ieper en in 2015 eindigde hij nog knap achtste. Hij besloot dat jaar zelfs met een tweede tijd algemeen, al had het ook evengoed kunnen eindigen met een klapper in een gracht. De Brit is vaak nogal onstuimig, maar we gaan ervan uit dat hij lessen zal getrokken hebben uit zijn crash van vorig jaar.

McCormack opende het BRC met een vierde stek en kan dus mits een goede prestatie in de Ypres Rally een rol gaan spelen in de strijd om de Britse titel.

De laatste man die we voorstellen is geen Brit en doet eigenlijk ook niet mee aan het Britse kampioenschap. Nog niet,… Misschien kan de Ypres Rally hem op andere gedachten brengen. Hij zal het als Ier wellicht ook niet zo graag hebben dat we hem in dit lijstje zetten naast Bogie en McCormack, maar soit, we nemen er Sam Moffett voor het gemak toch heel eventjes bij.

DSC_5399We stelden Moffett al eens voor in 2015, toen we nog namen verkeerd schreven. Moffett is de oudste van het rijdende broederschap. In 2015 zeiden we dat hij trager was dan Josh, zijn jongere broer, maar we gaan er stilaan vanuit dat we dat moeten terugnemen, want in 2017 kroonde Sam zich tot Iers asfalt-, gravel- en nationaal kampioen, nadat hij 2016 als eens vice-kampioen op asfalt was geworden. Sam lijkt dus gegroeid en meer volwassen geworden en komt straks op een terrein waar hij zich meer op thuis voelt dan veel Britten.

Als we stellen dat hij zo goed geworden is als zijn broer in 2015, dan moet een mooie eindnotering er zeker in zitten, want in 2015 stond Josh, jawel, zevende, alvorens te zorgen voor één van de meest bekeken beelden van die editie. Ze kijken daar in de Hollebekestraat nog altijd door het geslagen gat in hun haag.

 

 

Ypres Countdown 2018: #8 Een streekrijder

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 8 brengen we u: een Jobfixer, zijnde Didier Duquesne en Davy Vanneste.

De rally van Wervik heeft ons een pak wijzer gemaakt. Anderzijds zijn ook een aantal zaken bevestigd geraakt. Zo zullen Achiel Boxoen en PJM Cracco een vette kluif aan elkaar hebben, en met respectievelijk een negende en een zesde plaats in Wervik toont het heerschap aan klaar te zijn om een stekje in de top tien te ambiëren.

DSC_2703Maar ook Davy Vanneste toonde klaar te zijn voor de strijd, al moest hij wel de duimen leggen voor Rhys Yates en Guillaume de Mévius, en werd hij in de tweede wedstrijdhelft ook overtroefd door Sébastien Bédoret. We gingen er van uit dat Vanneste in de openingsfase zijn thuisvoordeel beter zou uitspelen, maar de jonge garde blijkt van een taai ras te zijn.

Desalniettemin mag Vanneste absoluut een top tien plaats ambiëren. In 2015 eindigde hij negende, in 2016 stond hij twaalfde voor zijn opgave en in 2017 besloot hij op een elfde plaats. Met de Skoda mag Vanneste zeker hopen op beter, vooral omdat hij in Ieper al toe is aan zijn vierde rally in twee maanden. De garagist kwam nog nooit zo goed voorbereid aan de start van de Ypres Rally.

DSC_1277Ook Didier Duquesne kan een plaats in de top tien opeisen. We doen die voorspelling vooral op basis van de resultaten de jongste jaren. De Aalbekenaar en de Wervikaan bleven de voorbije edities vaak in elkaars buurt hangen. In 2015 leek Duquesne op weg naar een elfde plaats, in 2016 werd hij effectief elfde en vorig jaar veertiende in de Ford Fiesta RRC na een moeilijke rally.

Duquesne moet wel nog een stevige crash zien te verteren. In het slot van de Sezoensrally ging de West-Vlaming hard van de baan, op een moment dat alles in zijn plooi leek te vallen. Ook in de 6 uren van Kortrijk ging het vorig jaar mis. De Aalbekenaar kan dus wel een goed resultaten gebruiken, al werd hij tussenin wel nog meer dan degelijk zesde in Tielt, weliswaar achter de eerste Porsche. De streekrijders doen er dus maar goed aan voor de eerste Porschist te eindigen.

 

Ypres Countdown 2018: #9 Een Jobfixer

Tags

, , ,

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 9 brengen we u: een Jobfixer, zijnde Achiel Boxoen en Pieter-Jan-Michiel Cracco.

Voor velen wellicht opnieuw een boude voorspelling. Achiel Boxoen klokte vorig jaar geen enkele chrono in de top 20, terwijl PJM Cracco zich dit jaar al evenveel keer liet opmerken door mooie tijden als door kleine foutjes. En toch, en toch…

DSC_5083Laten we even beginnen met Achiel Boxoen. Een jaar geleden begon hij zijn voorbereiding op de Ypres Rally in een Werviks grachtje en ook in Ieper konden we niet spreken van een blitzprestatie. Geen enkele top 20-tijd, maar wel een foutloze wedstrijd die hij kon besluiten op de zeventiende plaats. In het najaar volgde een meer dan degelijke Omloop van Vlaanderen, met enkele mooie tijden, en een verstandige East Belgian Rally, alvorens hij bij Skoda zachtjes naar de uitgang werd geduwd. Afgedankt voor het goed en wel begon, ondanks een waterval aan lovende woorden vanuit Skoda België en van zijn mentor Freddy Loix. Het was een weinig kies schouwspel dit voorjaar, kort voor de Haspengouw.

De West-Vlaming knokte echter terug en debuteerde in Tielt onder de vleugels van Philip Cracco. Hij bedankte met een correcte zevende plaats, na een mooie derde tijd op de slotproef. In de Wallonie moest hij vroegtijdig op kant, toen hij wel mooi zesde stond. Met andere woorden, de progressiecurve waar we vorig jaar zo naar uitkeken begint steeds meer een opwaartse trend te vertonen. In Wervik en Ieper komt hij straks op vertrouwd terrein, wat hem zeker ten goede zal komen. Als hij straks constant binnen de top vijftien zit qua chrono’s met hier en daar een uitschieter, dan komt Boxoen vanzelf de top tien binnen. Dat is nu eenmaal hoe Ieper loopt.

DSC_1498Soortgelijk scenario kan en moet zich voltrekken voor PJM Cracco. We mogen niet vergeten dat Cracco een stevige basis heeft gelegd in 2013 en 2014 in een R2-wagen. Iets wat hij voor heeft op Boxoen. Die basis kwam hem duidelijk ten goede dit jaar, bij zijn wederoptreden. Cracco besloot meteen met een top vijf, en vooral, met echt goede tijden. In Tielt en Bocholt toonde hij opnieuw zijn onstuimige kant, iets wat hij al vaker deed met de R2, maar we zien Cracco wel groeien en ook hij zal zo stilaan beseffen dat de rally  van Ieper niet wordt gereden op de eerste proeven. PJM heeft meer durf en lef in zijn rijstijl dan Boxoen en we zien hem dan ook in het gros van de proeven sneller gaan dan zijn teamgenoot. Echter, een te voortvarende aanpak kan hem links en rechts wel wat tijd, en zelfs plaatsjes, kosten, maar we achten de 23-jarige (ja, nog altijd maar 23) wel in staat om met een paar straffe tijden te strijden voor een plaats in de top tien.

Het is goed dat beide in eenzelfde team zitten. Ze kunnen elkaar steunen en helpen naast de proeven, en elkaar naar voor jagen op de proeven.

Eén Jobfixer in de top tien zou ook een mooie bekroning zijn in een seizoen dat dankzij Philip Cracco – als steun van twee jongeren en hoofdsponsor van het BRC – veel meer kleur heeft gekregen, letterlijk en figuurlijk. Zo lopen er niet veel rond in de rallywereld, en daar mogen we dankbaar voor zijn.

Ypres Countdown 2018: #10 Een Porsche

De uitslag voorspellen van de Ypres Rally, dat is een beetje zoals gokken op de prestaties van de Rode Duivels tijdens een Russische roulette of zoals voorspellen wie er het einde niet haalt van het komende seizoen van Game of Thrones. Voor veel Britten leek de rally vorig jaar op hun Raid op Zeebrugge in 1917, voor een kleine Fransman bleek het eens te meer zijn Waterloo, terwijl een Vliegende Hollander warempel zijn spookschip richting winst stuurde. Om maar te zeggen, het kan verkeren in en rond Ieper.

Dit jaar een ander, doch oud concept. Tot de avond voor de shakedown gaan we duo’s of zelfs trio’s voorstellen, vaak in een bepaald thema. Op die manier spelen we in op een reeks opgaves maar zijn we vooral in staat om enkele onbekende namen voor te stellen, want niemand heeft nog behoefte aan een halve biografie van Vincent Verschueren of Thierry Neuville. Voila, de glazen bol is opgeblonken.

Op plaats 10 brengen we u: een Porsche.

Een stoute opener? Ach, waarom niet. De jongste jaren wist er zich steeds een Porsche rond de vijftiende plaats te posteren. Zo werd Tim Van Parijs vorig jaar nog zestiende, en dit jaar moeten we het mijns inziens met een pak minder toppers stellen. De vette roomlaag op het Britse kampioenschap is er met een grote schuimspaan afgehaald. Geen Osian Pryce, geen Fredrik Ahlin, geen Tom Cave, en zo kunnen we nog even doorgaan.

DSC_7674Dus ja, de kans dat een Porsche de top tien haalt lijkt ons niet uitgesloten, vooral door het enorm straffe pakket dat aan de start staat. In hun onderlinge strijd zullen ze het heel wat R5-wagens moeilijk maken.

Even opsommen in alfabetische volgorde: Frederik Delplace, Gunther Monnens, Patrick Snijers, Claudie Tanghe, Tim Van Parijs en Chris Van Woensel. Deze strijd op zich is al een pronostiekje waard.

Tielt zorgde voor een klein referentiekader. Monnens eindigde als vijfde, maar moest geregeld Tim Van Parijs, auteur van twee derde tijden, voorlaten. Ook Chris Van Woensel toonde zich geregeld vooraan.

DSC_1234De winnaar in Tielt moest echter de duimen leggen voor Patrick Snijers in de Sezoensrally. De Lange is dus terug in Ieper na een jaartje verstek. Gelukkig, want geef toe: Ieper zonder Snijers, dat kan toch niet. Dat is Boezinge zonder Sas, Westvleteren zonder paters, Poperinge zonder hop.  Als de statistieken kloppen is de Limburger toe aan zijn 37ste deelname, maar wie hem in Bocholt zag rijden, zou zweren dat Snijers er opnieuw jonger op wordt.

En dan zijn er nog de mannen van de gouw: Delplace eindigde dit jaar al twee keer op het algemene podium, in de Nord en op de Monteberg. Claudie Tanghe moest de duimen leggen voor Delplace in Westouter maar toonde zich in het slot wel sneller. En we zijn ook nog niet vergeten hoe geweldig de Komenaar vorig jaar was met die BMW Compact.

Wees maar zeker dat dit heerschap elkaar zal opjutten. Als ze op de weg blijven en weinig problemen kennen, dan zal er minstens eentje heel dicht bij de top tien komen, ongetwijfeld.